Definisi: tanjur
<b>tan·jur</b> <i>Mk n</i> (tempurung diberi bertangkai) untuk mengambil air; sibur; gayung;<br><b>me·nan·jur</b> <i>v</i> <b>1</b> mencedok dng sibur; <b>2</b> <i>ki</i> memancing perkataan orang (supaya keluar);<br><b>me·nan·jur-nan·jur</b> <i>v</i> <b>1</b> mencedok-cedok dng sibur; <b>2</b> <i>ki</i> memancing-mancing perkataan orang (supaya keluar)
Loading...