Definisi: percik
<b>per·cik</b> <i>n</i> titik-titik air yg berhamburan; recik-recik; renjis;<br><b>be·per·cik·an</b> <i>v</i> berhamburan ke mana-mana (tt titik-titik air dsb): <i>air yg berbuih-buih ~ ke udara;<br></i><b>me·mer·cik</b> <i>v</i> memancit atau menyembur ke mana-mana (tt air, lumpur, dsb): <i>kelihatan air ~ dr sambungan pipa yg bocor;<br></i><b>me·mer·cik-mer·cik</b> <i>v</i> memercik;<br><b>me·mer·ciki</b> <i>v</i> memancit-mancitkan (air dsb) kpd; merenjisi: <i>Ibu ~ sayuran itu supaya tidak layu;<br></i><b>me·mer·cik·kan</b> <i>v</i> merenjiskan (menyemburkan) air dsb kpd: <i>Adik ~ air mawar itu ke baju ibu;<br></i><b>te·per·cik</b> <i>v</i> kena percik (air dsb): <i>adikku menangis krn baju barunya ~ tinta;<br></i>~<b> peluh(nya)</b> <i>ki</i> sangat malu (dia);<br><b>per·cik·an</b> <i>n</i> titik-titik air dsb yg memercik; renjisan
Loading...