meng.hun.jam.kan Verba (kata kerja) (1) menukikkan lurus-lurus ke bawah: penerbang itu menghunjamkan pesawat terbangnya rendah-rendah kemudian baru membelokkannya; (2) menusukkan; menikamkan; menancapkan lurus-lurus dari atas ke bawah: ia menghunjamkan lembing ke tubuh babi hutan itu