me.lem.par.kan Verba (kata kerja) (1) membuang jauh-jauh; melontarkan; melantingkan: ia melemparkan buah itu ke tengah kolam; (2) melepaskan (tuduhan, kritik, dan sebagainya) : ia pernah melemparkan kritik terhadap tindakan pengurus; ia selalu melemparkan tuduhan yang bukan-bukan