Definisi: ganjur
<b><sup>1</sup>gan·jur</b> <i>kl n</i> tombak;<br><b>meng·gan·jur</b> <i>v</i> menombak;<br><b>meng·gan·juri</b> <i>v</i> menombaki
Relasi Kata / Kata Turunan
berganjur
berganjur-ganjur
berganjur-ganjur surut
galaganjur
galaganjur
galaganjur
menganjur
menganjur diri
menganjuri
menganjurkan
mengganjur
mengganjur surut
mengganjuri
penganjur
← Kembali ke Pencarian