Definisi: berkuku
ber.ku.ku Verba (kata kerja) (1) mempunyai kuku; (2) Kiasan berkuasa (pandai, cerdik, dan sebagainya) : pejabat itu sudah tidak berkuku lagi di kantor kami
Relasi Kata / Kata Turunan
berkuku belah
berkuku satu
berkuku tunggal
berkukuh
berkukuh kata
berkukuh negeri
berkukuh pada adat lama
berkukus
diberi berkuku hendak mencekam
diberi berkuku hendak mencengkam
hendak menggaruk tidak berkuku
← Kembali ke Pencarian